มีคนหลายคนที่ไม่พอใจกับผลของการเลือกตั้งครั้งนี้ หลายคนไม่พอใจถึงขนาดเรียกชาวอีสาน หรือชาวเหนือ (หรือคนที่เลือกต่างจากพวกเขา) ว่า ควาย โง่ หน้าเงิน ขายชาติ ฯลฯ คนที่ออกมาด่าด้วยคำพูดอย่างนี้ ส่วนใหญ่ ไม่ต้องนั่งรถเมล์ไปทำงาน มีอินเตอร์เนตใช้ มี smart phone มีวันพักร้อน คนเหล่านี้ควรเข้าใจว่าคน "ชั้นล่าง" เหล่านั้น ไม่ได้มีชีวิตเหมือนพวกตน การที่คนเหล่านั้นถูกชักจูง (ด้วยเงิน) ได้อย่างง่ายดาย ก็เพราะว่าพวกเขาต้องการที่จะมีสภาพชีวิต "ที่เหมือน" กับคนกรุงเทพเหล่านั้น คน "ชั้นล่าง" ผิดด้วยหรือที่รับการศึกษามาน้อย ผิดด้วยหรือที่เขาเชื่อเพียงเพราะโลกของเขานั้นแคบกว่า
ผมรู้สึกแย่มากที่เห็นคนมีการศึกษาหลายคน มองคน "ชั้นล่าง" ในแบบนั้น ผมไม่อยากจะพูดว่า "คนไทยเหมือนกัน" เพราะในความเป็นจริงมันไม่ใช่แค่ "คนไทย" คนกลุ่มนั้นด้วยโอกาส บ้างก็ด้อยในความพร้อมทางภูมิประเทศ บ้างก็ด้อยพื้นฐานทางครอบครัว ซึ่งถ้าเราไม่ได้รู้จักถึงที่มาที่ไปของเขา เราไม่น่าจะไปมองว่าเขาเป็นพวกควาย โง่ หรือเห็นแก่เงิน ในจุดนี้ ที่ผ่านมามีสักกี่คนที่พยายามทำอย่างพี่วินทร์ ที่ตั้งโครงการหนังสือ พยายามรณรงค์ให้คนไทยอ่านหนังสือและใช้ความคิดกันมาขึ้น ผมเห็นที่ผ่านมา พอเศรษฐกิจดีขึ้น คนชั้น "elite" ก็กลับมาใช้ชีวิตเหมือนเดิม นำแนวทางชีวิตที่เต็มไปด้วยวัตถุกลับมาเสนอกันใหม่ ไอแพด ไอโฟน หน้าขาวไร้สิว กระเป๋าแบรนด์เนม เที่ยวเกาหลี ฮ่องกง ฯลฯ มีสักกี่คนจริงๆ ที่มองลงไป "ชั้นล่าง" และถามว่าเขาขาดอะไร เขายังไม่เข้าใจอะไร และอะไรที่เขามองว่านั่นคือ "คุณภาพชีวิต"
จะผิดด้วยไหม หากมีคนบ้านนอกจนๆ ที่ยอมทำในสิ่งที่คนตราหน้าว่า "โง่" และ "เห็นแก่เงิน" เพียงเพื่อให้ได้เงินมาส่งลูกหลานไปเรียนหนังสือในกรุงเทพฯ ด้วยความหวังว่าในอนาคต ลูกหลานจะได้ฉลาดกว่าตน คิดได้มากกว่าตน มีชีวิตที่ดีกว่าตน
ในเมื่อตัวเลือกที่มีอยู่ ไม่ได้ดีสำหรับทุกคนเสมอไป คนที่จะทำดีได้ที่สุดในตอนนี้ก็คือตัวเราเองไม่ใช่เหรอครับ เราควรเลิกตีโพยตีพาย แล้วก็เดินหน้าทำหน้าที่ของเราต่อไปให้ดีที่สุด พยายามปลูกฝังให้คนใช้ความคิด พิจารณาต่อไป ถึงเวลาเลือกตั้งครั้งหน้า ถ้ามันไม่ดีจริง คนก็คงเลิกเลือกมันไปเอง (คนที่รู้จักคิด และซื้อไม่ได้ด้วยเงิน)
แค่หวังว่าทุกคน (ทั้งที่สมหวังและผิดหวัง) มองไปข้างหน้าด้วยกันด้วยใจที่เปิดรับ ผลออกมาแล้ว ตอนนี้หมดทางที่จะถอย แต่เรายังพอที่จะค่อยๆ เดินหน้าต่อไปได้ถ้าเราเลิกขัดขากันเองเสียแต่เนิ่นๆ เลิกแบ่งเขาแบ่งเรา แล้วก็พร้อมใจกันช่วยจูงมือเดินกันไป ไม่ช้าก็เร็ว เราก็ต้องผ่านมันไปได้ถ้าเราไม่หยุดเดิน... ใช่ไหมครับ
